Laleczka

Czy macie takich autorów, których twórczość stale odkładacie na później? Dla mnie taką osobą była do tej pory Joanna Jax. W końcu udało mi się po raz pierwszy sięgnąć po jej najnowszą powieść „Laleczka”. Bardzo się cieszę bo poznałam naprawdę ciekawą historię i na pewno będę chciała poznać inne książki tej autorki. Tytułowa Laleczka ma na imię Amelia i jest młodą, niezwykle urodziwą i zbuntowaną dziewczyną, której nie odpowiadają konwenanse życia na prowincji w latach trzydziestych ubiegłego stulecia. Nie chce aranżowanego małżeństwa i rodzenia dzieci. Z całego serca kocha taniec i ma własny pomysł na życie, którego nie akceptują rodzice. Po miłosnym zawodzie postanawia postawić wszystko na jedną kartę i pod pretekstem wyjazdu do ciotki do Warszawy uciec od rodziców. W stolicy szybko uniezależnia się od swej opiekunki zatrudniając się w znanym kabarecie. Wreszcie może realizować swoją pasję to tańca i śpiewu i spełniać się na scenie. Niestety życie uczuciowe Amelii to jedno wielkie pasmo nieszczęść. Niedoświadczona dziewczyna stale dokonuje niewłaściwych wyborów komplikując sobie przy tym życie. Równolegle do perypetii Amelii toczy się ważny wątek szpiegowski. Polski kontrwywiad rozpracowuje niemieckiego szpiega z którym połączą się w pewnym momencie losy dziewczyny. „Laleczka” to powieść wykreowana z dużą subtelnością i wyczuciem. Styl i plastyczny język autorki bardzo mnie urzekły. Joanna Jax dokładnie oddała rys historyczny minionej epoki. Poczułam klimat międzywojennej Warszawy, ówczesnych rozrywek, stylu życia, intryg towarzyskich, sfery politycznej a także wylądowałam w samym środku afery szpiegowskiej. Fabuła była ciekawa a akcja toczyła się wartko. Przez cały czas towarzyszyły mi skrajne emocje. Powieść wciągnęła mnie już od pierwszych stron i przeczytałam ją jednym tchem. Żałuję, że tak szybko się skończyła. Całości dopełniło piękne wydanie z barwionymi brzegami oraz ilustracje, które ożywały po zeskanowaniu kodu QR. Jeśli lubisz powieści z historią w tle sięgnij po „Laleczkę”.